Zij die gaan……

Wowwww, 04:45 uur en een wekker. Wat gaat er allemaal fout vandaag? Aardedonker nog buiten en ik probeer mij een weg te banen naar onze buitendouche om die grijs langharige pruik eens te voorzien van shampoo.

Er zijn natuurlijk genoeg voortekenen waarom wij vandaag niet zouden moeten gaan vissen. Enkele weken geleden The Odyssey gezien in de bioscoop, topfilm, maar dat wil je niet. Wat deze pik allemaal heeft moeten doorstaan. Of het verhaal van een oude zeeman die een albatros doodschiet en daarmee uiteindelijk een levende dode wordt. Het is maar een kleine greep uit de dingen waarom vissen geen goed idee kan zijn. Wist ik maar wat ik nu weet.

Met stopwatchprecisie staat onze taximeneer voor de deur. Wij zijn er klaar voor. Haartjes gewassen, nog een kopje thee genomen op dit belachelijke tijdstip. Het weer wordt fantastisch, dus gek veel hebben wij niet nodig. Een klein half uurtje later staan wij aan het strand. Onze boot wordt nog in orde gemaakt door onze kapitein. Hij gooit er nog wat spullen in en wij hijsen ons aan boord. Wij varen op dat moment nog het duister in, de zon moet nog opkomen.

Hoppa, bootje tegen de branding op om naar het diepere deel te komen. De golven, tja, worden ook wat hoger en het bootje gaat wel wat heen en weer. Wist ik maar wat ik nu weet.

Ik probeer toch ook een vast punt op het land aan te houden. Bootje gaat best tekeer. Mijn vrouw houdt het lachend vol. Uiteindelijk komen wij aan bij een plek, gevonden door onze kapitein met de nodige apps. Hier moet het gebeuren. Hmmm ok, hij gooit het anker uit en legt het bootje vast.

Hengeltjes worden van aas voorzien en er gaat een bal lood aan van heb ik jou daar. “For the current, Mister.” Nou, onze kapitein heeft niet te veel gezegd, want er staat de nodige current. De lijn rolt af tot een meter of 70. Ok, dat is grote diepte. Toch blijkt het kijken naar mijn hengeltop, bootje op en neer en golven geen goede combinatie. Steeds vaker probeer ik de horizon te vinden om mij maar te oriënteren.

Margot en de kapitein zijn lekker aan het vissen en de eerste snapper wordt door onze kapitein van grote diepte binnengehaald. Ik ben gestopt met naar de hengel te kijken, want ik voel mijn verorberde thee terugkomen. Ik probeer mij wat af te zonderen om mij te herpakken, maar het bootje deint flink door op de golven.

Ik ga in de overlevingsstand. Zo rustig mogelijk zitten, hengel binnenboord, maar vanbinnen voel ik mij groen en geel. Normaal ben ik daar trots op, want dat zijn tenslotte de enige kleuren die tellen (sorry Rotterdammers :-)). Nu iets minder trots. Uiteindelijk kort overleg, want dit gaat hem zo niet worden. Terug naar het strand en naar de villa. Zelfs met vaste grond wil het niet zakken. De zee en ik zijn niet de grootste vrienden, blijkt. Heb ik dan toch ergens Poseidon boos gemaakt? Een albatros heb ik zeker niet geschoten.

Gelukkig biedt de spa op het park dan mooi uitkomst vandaag. Geen vissen, maar wel relaxen in de spa voor Margot. Ik ga mij vermaken met wat muziek en het zwembad. Dat is wel water, maar golven doet het niet. Ik sla voorlopig de eventuele bootactiviteiten over.

Overigens een warme dag vandaag. Zeer warm. De tegels van het zwembad kunnen dienen als privésteengrill.

Muzikale krachtpatsers vandaag: Iron Maiden met “Rime of the Ancient Mariner”, liveversie, album Live After Death uit 1985. Zelfs voor de liefhebbers van dichters en gedichten is dit een prachtig nummer.

Ben lief voor elkaar en heb elkaar lief.