Het goede leven….

Onze eerste volledige dag in Sumberkima Hill (zo heet het park waar de villa’s op staan). Dit park is ooit bedacht door een Nederlandse geest, met de gedachte om het zo ecologisch mogelijk te maken. Mooie gedachte en mooi initiatief. Er wordt hier inmiddels wel wat afgebouwd. Vanuit onze villa hebben wij daar geen enkele last van, maar kijkend naar de omgeving schieten de villa’s als paddenstoelen uit de grond.

Voor een slordige USD 250.000 ben je eigenaar van de grond en een villa. Koopje :-). Naar wat wij begrijpen staat een groot deel hier vanuit investeringsoogpunt. Wij spreken wat mensen van de staff. Het heeft hier de afgelopen 4 maanden niet geregend en dat is op veel plekken wel te zien ook. De grond om de villa’s heen wordt geweldig mooi bijgehouden en krijgt dus ook voldoende water. De rest ziet er wat troosteloos uit en vooral dor. Ook hier snakt de natuur naar wat water.

De villa heeft een flink eigen zwembad en dat is geen overbodige luxe. Het is hier een stuk warmer dan in Ubud. Verder staat vandaag in het teken van rustig aan, relaxen en even het leven leven. Het park heeft 2 restaurants en zelfs daarvoor gebruiken wij vandaag de shuttle die je kunt bellen om je te laten afzetten. Ja, het is zo’n dag.

Voor degenen die ik gisteren heb beledigd met mijn grapje over kleine Robbie Jetten. Tja, dat is dan zo :-).

Vanavond staat er nog een uitje gepland naar een “outpost”. Een huis op palen ergens op zee, waar wij van de zonsondergang kunnen genieten en een drankje kunnen drinken. Deze outpost wordt ook gebruikt als uitvalsbasis om delen van het koraal te beschermen, maar ook weer terug te planten. Goede daad dus :-).

Melden bij de lobby. Met een mannetje/vrouwtje of 7 worden wij in de bus geladen om naar de “haven” gebracht te worden. Wij hebben geluk, Engelsen aan boord (sorry Saar), een net getrouwd koppeltje waar wij lekker mee kunnen kletsen. Maar de drie “dames” die ook meeliften, tja, hoe zeg ik dat netjes…..laat ik het houden op wat ordinair. Goed ordinair. Maar ja, zo hoort het denk ik.

Boottochtje is leuk, outpost ook. Twee Balinese jongens maken er wat van. Prachtig uitzicht en wat een heerlijk weer. De zijdezachte wind over de huid is een genot. In het donker terug naar de haven, kort drankje en sigaar. Op naar de villa want……..

Morgen gaan wij proberen de vissen tot bijten te verleiden. Er staat bij dat er een BBQ is, hopelijk ligt er vis in de vriezer. Want ik ben bang dat het met onze kunsten geen volle BBQ oplevert.

Vandaag weer een nummer dat best wat harder mag. Ik pak terug naar de hoogtijdagen van de hairmetal. De band Poison. Nummer “Nothin’ But A Good Time”, album Swallow This Live. Het jaar van dit album is 1991. Hier word je blij van :-).

Ben lief voor elkaar en heb elkaar lief.