10 jaar zijn er inmiddels verstreken na het laatste album Reach uit 2016. In de tussen tijd heeft de band wel 2 geweldige live albums uitgebracht maar nieuw materiaal liet wel heel lang op zich wachten. Dan de hamvraag wordt het wachten beloond? Laat ik daar maar heel kort en krachtig over zijn, ja absoluut. Het meer dan geweldige debuut album “Don’t Come Easy” zal wel nooit meer worden geëvenaard maar moet dat een doel op zich zijn? Zeker niet. Het debuut album kwam in uit

Wat kan er toch een hoop gebeuren in iets meer dan een week. Zolang is het dan ook geleden dat er een blog aan de wereld werd getoond. Het beloofde ritme is er dus nog niet helemaal, sorry daarvoor. In een week kan het dus gebeuren dat iemand een groot deel van haar examen haalt, iemand is aangenomen voor zijn eerste baan, het weer van heerlijk lente weer verandert in gruwelijk herfstweer, een van mijn favoriete bands weer een plaat in 10 jaar (daarover meer in een review op

Inmiddels bekend ben ik “werkzoekende” en “in between jobs” en dat betekend brieven schrijven, CV aanpassen, LinkedIn up to date brengen en veel pagina’s afzoeken naar vacatures die passen of lijken te passen. Daar gaat verdomd veel werk in zitten en levert toch ook echt hier en daar onzekerheid en frustratie op, dar ga ik niet om liegen. Onzekerheid hoor ik u denken en zeggen? Dan zie ik gelijk een aantal gezichten die denken “heb jij wel eens gezien hoe je eruit ziet?”. Daa

Ja ja ja belofte maakt schuld en dan ga ik mij er ook aan houden. De bekende “R-en”, rust, reinheid en regelmaat. Gelukkig begint langzamerhand het weer ook mee te werken en start het langzaam aan voorjaar te worden. De krokussen, narcissen en overige bollen schieten overal en nergens de grond uit. In de meeste tuinen klinkt het geluid weer van de hoge drukreiniger om de tegels te laten blinken. De hoezen van de BBQ’s worden rustig verwijdert om te zien of het apparaat de kou

Ok, ok gelijk maar excuses maken. Excuses. Waarom? Nou omdat ik had aangekondigd en beloofd om regelmatig een blog te gaan posten over mijn/ons dagelijks leven, zaken die mij/ons bezighouden en daarmee (hopelijk) een vrolijke noot te brengen. Daar is de afgelopen week dan verdomd weinig van terecht gekomen hoor ik u zeggen en hardop denken. Yep vandaar dit boetekleed. In het opzetten van de website Home | Steel-Stories is best veel tijd en energie gaan zitten op deze te make

Gisteren richting mijn Loosduinen viel al wat op. Het was rustig. Te rustig? Niet dat het normaal gesproken een drukte van belang is in stadsdeel van Den Haag. Loosduinen is in 1923 opgegaan in de stad Den Haag. Het dorp komt aan zijn naam van de benaming “loze duinen” en lag het dorp ook echt in de duinen. Dat is nu wel anders. De bijnaam van de bewoners in dit stadsdeel is “peenbuikers” en wij dragen die naam met eer! Ons 2de huis ligt precies in Loosduinen en echt op een