Wat?? Nou Angkor Wat…..

Lieve lezer van de verhalen.

Vandaag een dag die ik had omcirkeld in de agenda. Niet letterlijk, omdat ik niet precies wist wanneer die dag dan zou komen. De brug naar de muziek is hiermee al gelegd en ik weet dat niemand dit nummer nu al weet.

Bezoek aan Angkor Wat.

Vanmorgen bij het ontbijt stond de staf trouwens al wat verder weg. Volgens mij hebben wij gisteren laten zien dat wij met bestek kunnen eten en niet — te veel — knoeien. ;-). Kijk, we boeken vooruitgang. Ik ga niet jullie GetYourGuide of Wiki uithangen. Dat zoeken jullie zelf maar op. Ja, alle vertrouwen in jullie vaardigheden. :-)

Maar alsjeblieft, als je hier in de buurt bent: breng een bezoek aan dit geweldige, fantastische en prachtige complex! Wat een aanrader.

Ik geef gelijk een gratis tip. Neem een bekende tuktuk chauffeur — voor een hele kleine vergoeding geef ik de beste man zijn nummer — die zorgt voor een koelbox met ijs, daarin flesjes water, koude doekjes en…ahhhhhhh… een paar koude biertjes.

En die je het hele complex rondrijdt.

Please do!!!

Wat een geweldige ervaring. Het hele Angkor-complex is zo groot. Een national park op zich. Alles wat daar staat is rond 800 en 1150 gebouwd. Adembenemend mooi. Na het Alhambra het mooiste dat ik ooit heb gezien. Wij hebben echt mazzel. Vandaag schijnt de zon volop, dus een graad of 40 wordt het wel in de zon. Dit enorme complex kent wel wat schaduw, maar ach…

Mag het de naam schaduw dragen? NOPE. Dus er zijn de nodige litertjes vocht verloren gegaan. Op een gegeven moment dacht ik een watermeloen te zijn…zo rook het. :-)

Dit deed niets af aan de ervaring. Geweldig. De foto’s zullen dit straks bewijzen.

Fantastisch om met de tuktuk door dit complex te kunnen rijden. Wind is welkom, kan ik u vertellen. Een tuktuk chauffeur als deze is dan goud waard. Uiteindelijk komen wij weer bij ons hotel.

Afspoelen in het zwembad. Dat hebben wij ook weer voor onszelf. Het zijn heerlijke, geweldige eerste dagen. Wij borrelen wat met onze kennis rond Pub Street om daarna in ons hotel nog een klein hapje te eten. Wederom denkt iemand mij ter herkennen, na wat handen voeten werk en gokken, schijn ik op Robert Plant te lijken van Led Zeppelin. Ok ook weer opgelost, ik ben het niet maar ik stel mij nu overal voor als Robin Plant. Ook nu weer: slecht eten kan hier in Siem Reap vast wel…maar het is ons nog niet gelukt.

Onze tuktuk chauffeur wil ons morgen graag zijn “hometown” laten zien en zijn vader en moeder.

Oké, check. Gaan we doen. Het is morgen onze laatste volle dag hier en wij willen zoveel mogelijk zien. Dus morgen naar de drijvende dorpen en een boottochtje.

En dan de brug naar muziek. Daar zit iets kleins achter. Dit nummer stuurde ik naar Margot toen wij nog “verkering zochten”. Nu wel erg op zijn plek. De band kent echt niemand van jullie — of stuur vooral een reactie als dat wel zo is. :-). De band is Lynch Mob, met het nummer “Dream Until Tomorrow”. Neem de liveversie van het album Evil: Live uit 2004. Over de gitarist kan ik uren praten. Doe ik niet. Luister naar deze versie en het geweldige vakmanschap.

Voor nu…

Ben lief voor elkaar en heb elkaar lief.