Regenboog……
Lieve lezers, vriendinnen, vrienden, familie, hoe anders zag alles er vier jaar geleden uit. De zomer liep op zijn einde. Week 38 begon nog warm en zonnig, maar daar kwam een omslag. De herfst deed zijn intrede en op 16 september pakte hij zijn kans volledig. Op die vrijdag hebben wij alle soorten weer voorbij zien komen: slagregen, flink wat wind, zonneschijn en zelfs een verdwaalde regenboog (een prachtig voorteken).
Misschien staat dat allemaal wel als symbool voor die dag. Het was een geweldig mooie dag, ondanks of juist dankzij dit alles. Alles vast gegrift in ons geheugen, verhalen en foto’s.
Vanmorgen wakker worden in Hotel Genggong. Heel ander weer dan vier jaar geleden, maar wel de zee. En wat een uitzicht op deze plek. Candidasa is een slaperig stadje, ontzettend groen en schoon. Zelfs het verkeer lijkt hier een versnelling lager te staan. En jawel, er is een stoep. Het kan dus wel. 🤣 Het hotel heeft een prachtige tuin en ligt pal aan zee. Ze zijn hier druk bezig de boulevard op te knappen, maar zelfs dat krijgt de rust niet weg. Leven is goed hier. Verdomd goed.
Slaperig stadje, dat is ook wel te merken aan de gemiddelde leeftijd van de bezoekers hier. Die ligt, netjes gezegd, wat hoger dan op de andere plekken waar wij zijn geweest. Uren kun je over de zee turen en wegdromen met op de achtergrond het bruisende en rollende water. Rust.
De ochtend wordt verder besteed aan snorkelen, Margot, en relaxen bij het zwembad, ik. Voor deze keer een deelbad. Delen is in principe niet erg, maar een groep opgeschoten Australische oudjes hangt ook in dat bad. Aura?
Lunchen doen wij bij een kleine warung waar wij gisteren hebben afgesproken speenvarkentje te eten. Bij onze binnenkomst is er wat paniek: wat is er nu wel of niet op ons gerekend? Nou, er gaan wat mensen rennen en vliegen, maar binnen een minuut of tien staat er een maaltijd voor ons. Echt geweldig lekker.
Vanaf het strand kunnen kleine boottripjes worden gemaakt. Na mijn Odyssey-ervaring van vorige week laat ik die lekker schieten. Margot kruipt lekker in het bootje en gaat op weg. Om nog geen kwartier later een spraakbericht te sturen dat ik wel een hele goede beslissing heb genomen……
Poseidon dank.
Na afgelopen week heb ik een waanzinnig sterke waardering ontwikkeld voor…… vaste grond. Alles uit zee prima, maar dan moet een ander het wel even halen en vangen.
Vanavond staat “Vincent’s” geboekt om een hapje te eten. Grote tuin om het verkeersgeluid te ontlopen. Jazz uit de speakers, dus wij zitten goed.
Heerlijk gegeten en daarmee kan er, na ons sigaartje op het balkon, een prachtige strik om deze dag!
Morgen gaan we naar het strand. Een ander strand. Eentje met zee en zand, denk ik. Virgin Beach. Als deze plek zijn naam eer aandoet, is het er vast heel rustig :-).
Winger de band, nummer “Rainbow in the Rose”. Neem de versie van het album Winger Live uit 2007. Plezier spat door de speakers.
Ben lief voor elkaar en heb elkaar lief.

Opmerkingen