Prikkelend goud…….

Wat valt er te overtreffen na gisteren, als er al iets overtroffen moet worden met deze verhalen.

De verhalen zijn een weergave van de dag en wat wij meemaken.

Na rustig wakker worden en met een kopje thee op het balkon bijtrekken, kijken wij elkaar eens aan. Wat zullen wij vandaag eens doen?

Wij slaan het ontbijt in het hotel voor vandaag even over. In plaats daarvan wandelen wij naar een van de zijstraten om daar eens even te kijken wat daar aan ontbijt te scoren is. Nou, in een straal van zeg even 200 meter is de keuze enorm en daarmee ontstaat de eerste keuzestress. Het lukt toch om een keuze te maken.

Ik sla het ontbijt sowieso over. Ik kan af en toe geen eten meer zien en echt, het zijn muizenbeetjes die wij zo door de dag tot ons nemen. Na het ontbijt wandelen wij naar de hop-on-hop-off-ferry. Dat is zo met een hotel aan het water in veel gevallen wel de makkelijkste manier van vervoer. Het kost allemaal geen drol en het gaat op tijd.

Daar zouden een paar bedrijven naar moeten komen kijken, vooral die kleine krullenbol van de NS. Kleine tip en ik hoef er niets voor.

Waar gaat die ferry ons dan heenbrengen? Ik hoor de spanning in diverse huishoudens toenemen……ICONSIAM is de plaats van bestemming. Wat? Wie? Waar? ICONSIAM is een megacomplex aan de rivier Chao Phraya. Een enorme Mall die tussen de 1,5 en 1,65 miljard US dollars heeft gekost. U zegt? Yep.

Dit complex heeft een eigen pier waar onze boot lekker aanmeert.

Het is echt een enorm gebouw. Bij binnenkomst is het bling bling. Marmeren tegels, gouden details, het glimt en schittert. Wij hebben AI gevraagd wat wij echt moeten zien, want je hebt langer nodig dan een dag om alles te kunnen zien. Op iedere verdieping is er wel te eten en te drinken. De grote bedrijven zitten er. Ik noem ze niet, zoek maar op.

Op de begane grond is het een foodparadijs. Er zijn zoveel standjes, winkeltjes, supermarkten en stalletjes om duizelig van te worden. Werkelijk alles is er te koop, te proeven, te bestellen of mee te nemen. Met open mond heb ik staan kijken, ruiken, proeven — dan gaat de mond dus ook eens dicht — en aanschouwen.

Ongelofelijk. Er is zelfs een floating market nagebouwd waar je vanuit bootjes diverse hapjes kunt kopen. Alles is overweldigend. Op de 6de verdieping, voordat je even naar buiten kunt om de skyline te zien, is een echte waterval. Binnen. Ja, airport Singapore heeft het ook.

De keuze aan eten is zo enorm. Van Westers, Chinees, Japans, Thais….. Wij gaan uiteindelijk voor wat kleine hapjes.

Velen van u zullen zeggen: lekker belangrijk.

Maar nou is er iemand die zegt…. Bouw dat pand, maar maak ook de meest aftandse plek voor mensen om te roken. Het heeft alles van een afwerkplek en druk dat het is.

Tja, dat zal ook evolutie zijn en ik herhaal niet wat ik gisteren zei….

Na een paar uur te hebben rondgelopen, gekeken, geproefd en geroken is het mooi.

Voetjes geven ook aan dat het wel klaar is. Terug met de ferry en binnen 20 minuten bij het hotel.

Vandaag waarschijnlijk een band en nummer waar meer meelezers wat mee kunnen:

Spandau Ballet met “Gold”. Uitgebracht in 1983 en een knoeper van een hit.

Vandaag pak ik de liveversie van het album Live at the NEC uit 2005. De opnames zijn uit december 1986. Een band op het hoogtepunt van roem en creativiteit.

Heb elkaar lief en ben lief voor elkaar.