Nog één week…

Over een week zitten wij in Bangkok. Nog een week.

Wat voor de één gewoon “nog een week” is, begint bij mij steeds vaker te veranderen in: damn… nog maar een week. Wat moeten we allemaal nog fixen?

Op het bed in de logeerkamer liggen inmiddels de koffers. Daaromheen een redelijke berg gestreken kleding en allerlei zaken die op de een of andere manier ook nog in die koffers moeten verdwijnen.

Achter de laptops geconcentreerde gezichten om de benodigde visa en verklaringen te regelen. Paspoort erbij, nog een keer controleren, nog een keer controleren en vooral hopen dat we straks allemaal het land in mogen.

Maar dat is eigenlijk allemaal kinderspel in vergelijking met wat er vrijdag nog moet worden geregeld…

Een trouwdag.

Ook daarvoor moet nog het nodige worden binnen gehengeld, afgestemd en geregeld.

Ach, laten we vooral niet klagen. Het zijn inderdaad luxeproblemen en het komt allemaal wel goed.

Eigenlijk lijkt het verdacht veel op werk. Plannen, afstemmen, afspraken maken, afspraken nakomen en vooral proberen niets te vergeten. Gelukkig doen we dat al een paar jaar.

Meestal dan…

En daarna kunnen we ons echt gaan opmaken voor de reis naar Bangkok, Siem Reap en Bali. En aangezien we dat allemaal met het vliegtuig gaan doen, was de brug naar de muziek deze keer wel heel erg makkelijk.

Iron Maiden – Live After Death.

Een album uit 1985 dat hier natuurlijk al jaren een behoorlijk speciaal plekje heeft.

De opening alleen al. Churchill’s Speech. En zodra die voorbij is en Aces High erin knalt, zijn we vertrokken.

Letterlijk bijna.

In latere jaren vliegt tijdens Aces High zelfs een Spitfire boven het podium. Veel toepasselijker voor deze week ga ik hem niet krijgen.

Dus: Live After Death op de draaitafel of door de speakers, volume een behoorlijk eind naar rechts en de laatste dagen voor vertrek kunnen beginnen.

Dit eerste verhaal is meteen een kleine generale repetitie.

Werkt de site? Werkt de link via WhatsApp? En werkt vooral het idee zoals we het dit jaar hebben bedacht?

Ik kreeg al wat vragen of het dit jaar moeilijker wordt om mee te lezen. Juist niet. Ik probeer het eigenlijk alleen maar makkelijker te maken. Via de link kom je rechtstreeks bij Steel-Stories en daar staan straks de verhalen van onze reis.

Iedereen is welkom. En als iets niet werkt of niet duidelijk is: gewoon vragen.

Volgende week verruilen we de koffers, lijstjes, visa en geregel voor Bangkok. Daarna Siem Reap en uiteindelijk Bali.

En als alles werkt zoals bedacht, reizen jullie gewoon weer lekker met ons mee.

Dus pak af en toe een kop koffie, een koud biertje of een goed glas whisky, zet de muziek aan en…

have fun!

En dan voor de eerste keer tijdens deze reis:

Wees heel lief voor elkaar en heb elkaar ontzettend lief!

Tot in Bangkok. 🤘🏻