Niet alles wat blinkt is…….

Wij schrijven maandag 7 september. De eerste “ruime” week van onze vakantie zit erop. Wat gaat de tijd snel, maar wat hebben wij eigenlijk ook al veel gedaan.

Veel gezien, veel ervaren, veel meegemaakt en vooral verschrikkelijk veel gelachen.

Maar het aller-, allermeest veel gezweet.

Het is in deze tijd van het jaar onmogelijk een shirt of haar droog te houden.

Na een normale nachtrust word ik toch wat als door de sapcentrifuge gehaald wakker. Beetje verkouden, keelpijn en tja, heb mij wel eens beter gevoeld maar ook heel veel keren slechter.

Dan maar een kop thee om de wereld weer eens goed aan te kijken. Vandaag is onze laatste volle dag Bangkok Gisteren hadden Margot en ik het er al kort even over gehad. Misschien is dit voor ons wel de laatste keer langer Bangkok.

Klinkt dramatisch, maar zo is het niet bedoeld. Wij hebben het nu wel een beetje gezien en kom op, er zijn nog meer geweldige plekjes hier in Zuidoost-Azië te ontdekken en te zien. Dus Bangkok voor een dag en/of als overstapplaats: heerlijk. Voor wat langer zoeken wij weer wat anders.

Wij starten de dag dus als een dieseltje. Even rustig aan en een beetje rommelen is ook fijn. Moeten nog wat administratie doen voor Bali morgen, dus daar is het mooi tijd voor. Kort overleg: wij gaan een tuktuk nemen naar de wijk Ari, althans Chat zegt dat het daar leuk is.

Ari staat bekend als een van de trendiest wijken in Bangkok. Relaxt en lokale lifestyle.

Als je ons hotel uitloopt struikel je over de tuktuks. Dus dat kan het probleem niet zijn.

Klopt.

Net voordat wij het hotel uitgaan zegt mijn geweldige vrouw:

“Schat, doe jij de prijsafspraak. Jij kan dat beter dan ik.”

Ok, deal.

Wij stappen op de eerste chauffeur af en Margot laat op haar telefoon zien waar wij heen moeten. Het heeft wat tekst en uitleg nodig, maar Ari heeft een station dus dat moet lukken.

En ja hoor, de bestuurder van dit stalen ros knikt en noemt daarna een prijs.

Ik zeg ja dag en roep de helft.

Voordat ik een nieuwe teug adem kan halen zegt mijn partner:

“NO, 350 BAHT IS OK.”

Daar sta je dan.

Onderhandeling klaar.

Wij stappen in, ik kijk haar aan en…..

“Oh ja sorry.”

Met de bijzin:

“Ik zal mij er niet meer mee bemoeien.”

Houdt u deze zin even in het achterhoofd.

Wij komen aan bij Ari. Inderdaad een wijk met veel straatjes, winkeltjes en mogelijkheden tot eten en drinken. Net als in de rest van Bangkok is het in Ari ook erg heet. Beker ijskoffie en thee, daarna de wijk verkennen. Leuk, gezellig en het ademt sfeer. Op een klein pleintje waar ontzettend veel locals zitten nemen wij een broodje bánh mì en gaan op zoek naar een tuktuk richting hotel.

En er moeten nog voetjes en nageltjes worden gedaan. Die van Margot dus.

Nou, ook hier de tuktuks voor het uitzoeken.

Lopen naar de meneer, Margot laat haar telefoon zien, man knikt vriendelijk, noemt wat bahten en Margot:

“IT IS OK.”

Gedesillusioneerd ga ik naast haar in de tuktuk zitten.

Een bulderlach kan ik niet onderdrukken.

Mocht iemand mij willen voor een onderhandeling…..

Mij niet bellen.

Terug naar het hotel en Margot kan daarna haar voetjes en nageltjes laten doen.

Morgen gaan wij vliegen naar Bali. Daar gaan wij een versnelling langzamer en dan ook onze rust pakken.

Allejezus vroeg op, 04:00 uur, want wij vliegen om 09:35 uur.

Oei.

Maar eerst onze afsluiting van een paar dagen Bangkok.

Margot heeft een mooi en goed restaurant geboekt.

Mooi is het, met alle kaders die Bangkok met zich meebrengt. Goed moeten wij nog gaan zien. Dit restaurant is gespecialiseerd in schaaldieren. Na de pittige avonturen van de laatste dagen is Margot daar wel aan toe. Hup, tuktuk in.

Het is even met wat pijn en moeite zoeken in de kleine straatjes, maar met kruip-door-sluip-door komen wij bij Savoey Tha Maharaj. Ruimte zat, maar de kaart……

Wij stemmen goed af, want met de beetjes die wij eten willen wij absoluut niks terugsturen.

Nou, ik heb nieuws…..

Er gaat helemaal niks terug.

Margot heeft de grote rivierkreeft met knoflook en ik een paar grote garnalen.

Het is echt fantastisch.

Goed op smaak, van de grill. Flesje wijn erbij. Om ons heen jonge mensen die nog wat onwennig hun eerste ervaringsstappen maken. Helemaal goed.

Het enige dat ontbrak……… een wit linnen tafelkleed.

Verder af.

Misschien zijn wij vanavond dan toch weer een beetje verliefd geworden op Bangkok.

Voor de muzikale ondersteuning is het vandaag AC/DC.

Het nummer “Moneytalks” en ik neem de liveversie van het album Live uit 1992. De opnames komen van het optreden op Donington Park, Monsters of Rock, uit 1991.

Een geweldig album van een spetterende band.

Let there be rock.

Heb elkaar lief en ben lief voor elkaar.