Ladies and gentlemen, this is your captain speaking…

Ja, wij zijn nu echt in het vliegtuig. Deze zal ons eerst richting Bangkok gaan brengen.

Wat hebben we hier naartoe geleefd. En dan praat ik even voor mijzelf: wat zijn wij eraan toe. Drukke weken, veel zowel zakelijk als privé te regelen en geregeld. Kortom, het was echt managen de laatste maanden.

Maar dan nu…

Liftoff.

Alvorens het vliegtuig te kunnen betreden is er natuurlijk altijd alles rond en op Schiphol. Deze mistroostige, nare plek zal voor deze reizen helaas het startpunt blijven. Hoeveel leuke documentaires er ook gemaakt worden over deze plek, de praktijk is voor mij echt anders. Ongeïnteresseerd, naar, totaal niet servicegericht personeel. Ik heb mij weleens voorgesteld dat Schiphol de voordeur van de hel is. Nou, dan weet u het wel…

Schiphel dus.

Gisteren was een totaal ander verhaal…

Wat een waanzinnig leuke, gezellige en mooie trouwdag van Soof en Leo. Alles zat erop en eraan… lachen, praten, wat drinken, beetje muziek, tranen en huilen.

Op een mooie locatie hebben zij elkaar het jawoord gegeven. Wat een dag.

Bijzonder was natuurlijk dat Eva, ons nichtje, en Mich wat kilometers verderop hetzelfde deden. Gefeliciteerd!

Over Eva gesproken…

Mag ik u deze vliegtuigmaatschappij aanraden?

Wat een service, wat een prachtige ruime plekken. Helemaal top. Gaat u deze kant op, dan niet denken: Eva, dat is toch die vrouw die Adam voor de bus gooide? Er was nog geen bus toen, maar u snapt mijn punt. Nee, denk aan een top vliegtuigmaatschappij! Zelfs de maaltijden zijn gewoon goed en menigeen van jullie zou heel blij zijn als Thuisbezorgd dit kwam brengen. Na iets minder dan elf uur doemt de skyline van Bangkok op… Het was een hele relaxte vliegreis.

Het vliegveld van Bangkok is druk. Erg druk. Zeker bij de paspoortcontrole. Na iets meer dan vijf kwartier kunnen we onze koffers oppikken. Die lagen al redelijk dizzy op de bagageband, want die hadden er inmiddels aardig wat rondjes op zitten.

Na wat zoeken en speuren vinden we de shuttle naar ons hotel voor één dag. Hotel: oké.

Oh ja, voor iedereen die nu jaloers is…Het is hier ook, hoe zeg je dat netjes…kutweer.

Ons hotel ligt echt twee keer struikelen van het vliegveld. We besluiten even een borrel te pakken aan de buitenbar. Die ligt, zeg maar, aan de A4, maar wat maakt het uit?

Wij zijn weer in Bangkok.

Althans, een buitenwijk.

Maar het is weer leuk.

We eten een hapje in het restaurant met uitzicht op het vliegveld. Weer eens wat anders, maar het eten is weer heerlijk. Wat kunnen deze mensen toch koken…

Langzaam kruipen we dan alweer naar het einde van deze eerste dag.

Morgen naar Siem Reap.

Thuiskomen…So why worry…Laat dat nou de geweldige brug zijn naar de muziek van vandaag.

“Why Worry” van Dire Straits.

Neem de liveversie van Brothers in Arms – 40th Anniversary. Een band in zijn kracht, toen in 1985.

Zet het zachtjes op en geniet. Echt vakmanschap.

Heb elkaar lief en wees lief voor elkaar.