Bouwen

Als je gaat bouwen aan dingen, komen daar natuurlijk nogal wat zaken bij kijken.

Muren, kozijnen, kleuren, het dak, draagmuren, tussenwanden, lichtpunten... allemaal zaken om rekening mee te houden of op zijn minst heel goed over na te denken.

Bij de meeste lezers komt bij het lezen van deze woorden waarschijnlijk meteen de gedachte aan een huis naar boven. En dat is natuurlijk helemaal niet gek. Als je het over muren, kozijnen en een dak hebt, denk je nu eenmaal niet direct aan een team of een relatie. Althans, dat hoop ik. 😉

Maar stel dat ik het verder trek.

Een relatie. Een band. Een team. Of zelfs een samengesteld gezin.

Dan krijgen diezelfde woorden ineens een heel andere lading.

Want eigenlijk zijn ze voor al die voorbeelden net zo belangrijk als bij het bouwen van een huis.

Je kunt een huis pas gaan inrichten als de basis staat. Verhuisdozen uitpakken, behang op de muur, verlichting ophangen, servies in de kast... allemaal hartstikke leuk, maar het wordt wat lastig als de muren nog ergens op de grond liggen.

Er moeten dus eerst wat randvoorwaarden op orde zijn.

En nee, ik heb het niet over Ik Vertrek. Die mensen kiezen er zelf voor om de rand van de afgrond op te zoeken en tja... dan lazer je er natuurlijk ook wel eens overheen. Your choice. 😉

Ik heb het over iets anders.

Het bij elkaar brengen van mensen en daarmee een team smeden is een vak. Natuurlijk komt daar soms een flinke dosis geluk of pure intuïtie bij kijken. Maar mensen bij elkaar zetten maakt nog geen team.

Net zoals je zes muzikanten in een oefenruimte kunt zetten en vervolgens niet automatisch een band hebt. Je hebt dan vooral zes muzikanten in een oefenruimte. En waarschijnlijk een hoop herrie.

Er moet iets zijn dat mensen bindt.

Een doel. Een gezamenlijke overtuiging. Een gemene deler.

Of dat nu muziek is, sport, het leveren van een service of samen verantwoordelijk zijn voor iets wat groter is dan jezelf: er moet iets zijn waarvoor je samen aan de slag gaat.

En daar begint voor mij het echte bouwen.

Niet bij de muren.

Niet bij het dak.

Maar bij het fundament.

Want je kunt nog zulke mooie muren bouwen, prachtige kozijnen plaatsen en de mooiste kleuren op de muur smeren. Als het fundament niet goed is, komt er vroeg of laat een moment waarop je daar vanzelf achter komt.

En misschien is dat bij mensen helemaal niet anders.

Een relatie heeft een fundament nodig. Een gezin heeft een fundament nodig. Een band heeft een fundament nodig. En een team net zo goed.

Vertrouwen. Respect. Een gezamenlijk doel. Verantwoordelijkheid. Elkaar aanspreken wanneer dat nodig is. En misschien wel het belangrijkste: bereid zijn om ook naar jezelf te kijken.

Want het is natuurlijk heel makkelijk om te zien waar de ander iets beter kan doen.

Die collega communiceert niet goed.

Die andere afdeling levert een ticket aan waar je helemaal niets mee kunt.

Die drummer speelt net iets te hard.

En je partner heeft natuurlijk weer precies de verkeerde foto uitgekozen. 😉

Maar uiteindelijk begint bouwen ergens anders.

Bij jezelf.

Bij de vraag of jij zelf eigenlijk wel doet wat nodig is om het geheel beter te maken.

Een fundament leg je bovendien niet één keer om er daarna nooit meer naar om te kijken.

Een huis heeft onderhoud nodig.

Een relatie heeft onderhoud nodig.

Een gezin heeft onderhoud nodig.

Een band heeft onderhoud nodig.

En een team zeker ook.

Dat onderhoud is misschien niet altijd spectaculair. Soms is het gewoon een gesprek voeren dat je liever even uitstelt. Soms elkaar aanspreken. Soms iets opnieuw uitleggen. Soms toegeven dat je het zelf anders had moeten doen.

Niet altijd leuk.

Wel nodig.

En misschien is dat uiteindelijk wel het mooie van bouwen.

Dat je op een bepaald moment achterom kunt kijken en denkt: verdomd... hier staat iets.

Iets wat er eerst nog helemaal niet was.

Losse stenen werden een huis.

Losse mensen werden een gezin.

Muzikanten werden een band.

Collega's werden een team.

En ergens op de achtergrond klinkt dan misschien wel heel toepasselijk:

Starship – We Built This City, neem de live versie van het album “Take it to the Wilderness, Austin” uit 1986.

Want uiteindelijk gaat bouwen niet alleen over wat je neerzet.

Het gaat vooral over met wie je het bouwt.

En misschien nog belangrijker: of je bereid bent om te blijven bouwen wanneer het even tegenzit.

Want iets bouwen is één ding.

Zorgen dat het blijft staan is iets anders.

Een fundament is fundamenteel, alleen moet het heel goed onderhouden worden.